اشاره امام جمعه مشهد به امکان ترور مخالفان جمهوری اسلامی در خارج کشور

احمد علم‌الهدی، امام جمعه مشهد با اشاره به انتقادهای مطرح شده‌ درباره اعدام روح‌الله زم، مدیر کانال تلگرامی آمدنیوز، گفت نیروهای امنیتی ایران «مگر نمی‌توانستند در همان‌جایی که او را دستگیر کردند، با یک ترور کور او را از بین ببرند؟»

ادامه ◄

پارلمان اروپا در مورد نقض شدید حقوق بشر در ایران قطعنامه صادر کرد

پارلمان اروپا با تصویب قطعنامه‌ای در ۱۷ دسامبر نقض همه‌جانبه حقوق بشر در ایران را محکوم کرد. این قطعنامه به‌ویژه به نسرین ستوده، حقوق‌دان زندانی و برنده جایزه حقوق بشر ساخاروف پرداخته و خواستار آزادی فوری او شده است.

ادامه ◄

پس لرزه‌های یک اعدام!

واکنش کشورهای غربی و سازمان‌های حقوق بشری بین‌المللی نسبت به اعدام روح‌الله زم، به اندازهای گسترده است که می‌تواند حتی به صورت نقطه عطفی در روابط متشنج ایران با آن بخش از جهان در آید. آیا مسئولان جمهوری اسلامی انتظار چنین واکنش منفی پرحجمی را بخصوص از جانب اروپا و اعضای دولت آیندۀ بایدن در برابر اعدام زم داشتند و یا اینکه از این ماجرا غافلگیر شده‌اند؟

ادامه ◄

ژیائو وانگ: نگذارید حکومت ایران به گروگان‌گیری‌های خود ادامه دهد

ژیائو وانگ که سال گذشته از زندان رژیم ایران آزاد و با یک ایرانی زندانی در آمریکا مبادله شد “گروگان‌گیری” خارجی‌ها برای مقاصد سیاسی را رویه‌ دیرین جمهوری اسلامی نامید و خواستار همکاری جامعه بین‌المللی علیه این رویکرد شد.

ادامه ◄

بنیاد برومند: در دوران محمد یزدی دست‌کم ۷نفر با گردن زدن، ۲۶نفر با سنگسار و یک نفر با «پرتاب از بلندی» اعدام شدند!

بنیاد حقوق بشری عبدالرحمان برومند می‌گوید بر اساس آماری که تا کنون به دست آورده، در دوره ریاست شیخ محمد یزدی بر قوه‌ قضاییه جمهوری اسلامی، دست‌کم ۷ نفر گردن زده و ۲۶ نفر نیز سنگسار شدند.

ادامه ◄

جرمی با عنوان طرفداری از حقوق بشر به مناسبت ۱۰ دسامبر/ ۲۰ آذر، روز جهانی حقوق بشر

افزایش حکم اعدام به ویژه اعدام زندانیان سیاسی، اعمال مجازات اعدام علیه کودکان، فشار فزاینده علیه گروه‌های مذهبی به ویژه بهاییان، نقض شدید حقوق زندانیان سیاسی از جمله دسترسی به وکیل، اخذ اعترافات اجباری، تداوم بازداشت‌های خودسرانه و ادامه تبعیض علیه زنان به ویژه در دوران کرونا ….

ادامه ◄

دو قرن خدمت پزشکان و پرستاران بهایی به ایران؛ دکتر ناصر وفایی اعدام شد

بسیاری از این پزشکان و پرستاران که در ایران درس خواندند و خدمت کردند، پس از انقلاب اسلامی بی‌کار شدند، از تحصیلات دانشگاهی محروم شدند و سهم بسیاری از آن‌ها چوبه‌های دار و جوخه‌های آتش شد.

ادامه ◄