استیو فولر
از «رنجرور اسپرت برقی» با حداکثر برد ادعایی ۶۰۲ کیلومتر و قیمت پایه ۱۰۹ هزار و ۸۱۰ پوند رونمایی شده است. این قیمت با وجود یکسان بودن ظرفیت باتری، توان خروجی و زمان ادعایی شتاب صفر تا ۱۰۰، از قیمت [دیگر خودرو] بزرگ‌تر رنجرور برقی ۴۴ هزار و ۲۶۰ پوند کمتر است.
و من پیش از این، با یک نمونه اولیه رنجرور اسپرت برقی رانندگی کرده‌ام. نخستین آشنایی من با این خودرو در پیست موتور «گودوود» (Goodwood Motor Circuit) بود که مسیر پیچ‌های تند، شن، پله‌ها و عبور مستقیم از وسط یک هواپیما را شامل می‌شد. بله، واقعا. کمی بعد، بیشتر به آن می‌پردازم.
ثبت سفارش برای سه نسخه از نخستین رنجرور اسپرت برقی اکنون آغاز شده است. مدل داینامیک «اس‌ئی» (Dynamic SE) ۱۰۹ هزار و ۸۱۰ پوند قیمت دارد که ۱۹ هزار و ۷۵۰ پوند بیشتر از مدل پلاگین هیبریدی هم‌رده آن است. رنجرور «اسپرت اتوبیوگرافی» ۱۲۲ هزار و ۷۸۰ پوند قیمت دارد، در حالی که مدل «فرست ادیشن» (First Edition) ۱۲۶ هزار و ۲۹۰ پوند قیمت خواهد داشت. همه آن‌ها نشان «ئی‌وی۵۵۰» (EV550) را دارند و به مدل‌های پلاگین هیبریدی، بنزینی و دیزلی اسپرت می‌پیوندند، نه اینکه جایگزین آن‌ها شوند. انتظار می‌رود نخستین تحویل‌ها به مشتریان برای هر دو رنجرور برقی در سال ۲۰۲۷ انجام شود.
با این حال، پشت این اختلاف ۴۴ هزار و ۲۶۰ پوندی میان مدل‌های برقی رنجرور، نکته مهمی وجود دارد. قیمت رنجرور برقی فول‌سایز در تیپ اتوبیوگرافی از ۱۵۴ هزار و ۷۰ پوند آغاز می‌شود، در حالی که ارزان‌ترین اسپرت برقی یک مدل داینامیک اس‌ئی است. اگر دو مدل اتوبیوگرافی را با هم مقایسه کنید، اختلاف قیمت ۳۱ هزار و ۲۹۰ پوند است. قیمت مدل‌های فرست ادیشن نیز ۳۱ هزار و ۳۲۰ پوند با هم اختلاف دارد و خودرو بزرگ‌تر ۱۵۷ هزار و ۶۱۰ پوند قیمت دارد.
به لحاظ فنی، هر دو خودرو یک باتری ۱۱۸.۵ کیلووات‌ساعتی، دو موتور برقی و یک سامانه برقی ۸۰۰ ولتی دارند. توان ترکیبی حدود ۵۴۲ اسب بخار است و گشتاور به ۸۵۰ نیوتن‌متر می‌رسد و هر دو خودرو می‌توانند در تنها ۴.۳ ثانیه از حالت سکون به سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت برسند. اسپرت با فعال بودن حالت «داینامیک لانچ» (Dynamic Launch Mode/حالت شروع حرکت پویا) به این شتاب دست پیدا می‌کند و از این نظر با شتاب اسپرت «پی۵۴۹» (P540) مجهز به موتور بنزینی «وی۸» (V8) برابری می‌کند.
حداکثر برد ادعایی ۶۰۲ کیلومتری اسپرت برقی، تنها حدود سه کیلومتر بیشتر از برد ۵۹۹ کیلومتری مدل بزرگ‌تر است. رنجرور همچنین بر اساس آزمایش‌هایش در یک مسیر استاندارد، برای هر دو خودرو، رقم جداگانه‌ای تا ۵۳۶ کیلومتر اعلام می‌کند. این رقم صرفا براورد سازنده است، نه تضمینی مبنی بر اینکه هر سفر به همین نتیجه برسد. آب‌وهوا، سرعت، بار و سبک رانندگی همگی در این زمینه نقش دارند.
وضعیت شارژ نیز تقریبا مشابه است. رنجرور می‌گوید شارژ اسپرت می‌تواند در حدود ۲۲ دقیقه، از ۱۰ به ۸۰ درصد برسد و از این نظر با مدل بزرگ‌تر برابری می‌کند، یا در ۱۰ دقیقه تا ۲۱۹ کیلومتر به برد آن افزوده شود. این زمان‌ها به این بستگی دارند که خودرو در شرایط ایده‌آل و با حداکثر توان خود، از طریق یک شارژر به‌اندازه کافی سریع شارژ شود، نه اینکه صرفا به هر شارژر عمومی متصل شود.
هر دو مدل از فناوری شارژ تفکیکی و سامانه مدیریت حرارتی «ترم‌اسیست» (ThermAssist) رنجرور استفاده می‌کنند که برای کمک به عملکرد کارآمد باتری در دماهای مختلف طراحی شده است. مالکان می‌توانند از طریق اپلیکیشن جدید رنجرور، شارژرها را پیدا و زمان شارژ را برنامه‌ریزی کنند. در عین حال، شارژر خانگی با مارک رنجرور به‌صورت سفارشی عرضه می‌شود. باتری اسپرت به مدت هشت سال یا حدود ۱۶۰ هزار کیلومتر تحت پوشش ضمانت قرار دارد.
خب پس اسپرت دقیقا در چه زمینه‌ای متفاوت است؟ نه با تلاش برای دستیابی به توان خروجی بیشتر، بلکه با تغییر نحوه انتقال این توان و واکنش خودرو به [فرمان‌های] راننده. رنجرور می‌گوید گشتاور در این خودرو، ۵۰ درصد سریع‌تر از رنجرور برقی فول‌سایز افزایش می‌یابد و در نتیجه، اسپرت با وجود یکسان بودن زمان شتاب‌گیری، واکنش سریع‌تری دارد.
در گذار از رنجرور اسپرت معمولی به رنجرور اسپرت برقی، تغییرات فیزیکی نیز وجود دارد. این شرکت می‌گوید اسپرت برقی ساختار بدنه‌ای دارد که ۶۱ درصد صلب‌تر [مقاومت بیشتر در برابر تغییر شکل] است و مرکز ثقل آن ۷۳ میلی‌متر پایین‌تر از سایر اسپرت‌ها قرار دارد. تعلیق بادی، فرمان‌پذیری چهار چرخ و سامانه‌ای که به‌طور فعال با کج شدن بدنه مقابله می‌کند، با هدف تیزتر کردن واکنش‌های خودرو و در عین حال حفظ راحتی، در کنار یکدیگر کار می‌کنند.
سامانه تعلیق همچنین خود را با شرایط متغیر تطبیق می‌دهد و با پایش ۱۰۰ اندازه‌گیری مختلف، ۵۰۰ بار در ثانیه، به کنترل کج شدن بدنه در پیچ‌ها و شیرجه رفتن آن هنگام ترمزگیری کمک می‌کند. فرمان‌پذیری چهار چرخ و سامانه فعال ضدغلتش در مدل‌های «ئی‌وی۵۵۰» (EV550) به‌صورت پایه ارائه می‌شوند و به این شاسی‌بلند بزرگ کمک می‌کنند هم از پیچ‌های تنگ و هم از پیچ‌های سریع‌تر [ پیچ‌هایی که با سرعت بیشتر طی می‌شوند]، عبور کند.
مت بکر، مدیر مهندسی خودرو رنجرور، گفت: «این خودرو کوچک‌تر، باثبات‌تر و واکنش‌پذیرتر از آن احساس می‌شود که تصور می‌کنید. همه این موارد بدون قربانی کردن کیفیت سواری، راحتی یا گستره توانایی‌های آن.»
در گودوود، نمونه اولیه [این مدل رنجرور]، به‌سرعت به فرمان پاسخ می‌داد و بدنه آن در مقایسه با نسخه‌های آشنای بنزینی و دیزلی، در وضعیت افقی‌تری باقی می‌ماند. فرمان‌پذیری چهار چرخ در مانورهای دشوار در فضای محدود، کمک می‌کرد، در عین حال که شتاب‌گیری، قدرتمند اما عمدا نرم بود، نه اینکه ابتدا یک فشار شدید ایجاد کند و سپس کاهش یابد. هدف مهندسان ایجاد کشش مداوم بود، نه یک نمایش زودگذر [از شتاب].
خارج از آسفالت، سامانه تعلیق، ناهمواری‌های بخش شنی مسیر را به‌خوبی جذب می‌کرد و موتورهای برقی امکان بالا رفتن دقیق و یکنواخت از پله‌ها را فراهم می‌کردند. سپس نوبت هواپیما رسید: با راهنمایی فردی از بیرون، از یک رمپ بالا رفتم، از داخل بدنه هواپیما و میان ردیف‌های صندلی‌های آن عبور کردم و سپس از رمپ خروجی پایین آمدم، و این کار، دقت ویژه‌ای لازم داشت تا آنتن روی سقف با هواپیما برخورد نکند. قطعا چنین خطری جزو خطرهای معمول یک آزمایش رانندگی نیست.
قابلیت رانندگی تک‌پداله نیز وجود دارد که وقتی پا را از روی پدال گاز برمی‌دارید، سرعت خودرو را کاهش می‌دهد و انرژی را به باتری بازمی‌گرداند. نکته جالب این است که این حالت با استفاده از وضعیت «اس» (S) دسته‌دنده انتخاب می‌شود، نه «بی» (B) که در برخی خودروهای برقی دیگر رایج است. در داخل، چیدمان همچنان به‌وضوح متعلق به رنجرور اسپرت است، با یک نمایشگر لمسی مرکزی که بخش زیادی از کارها را انجام می‌دهد و تعداد نسبتا کمی دکمه فیزیکی.
خودرو تولیدی همچنین همچنین برای همراهی با سامانه محرکه برقی خودرو، پروفایل‌های صوتی مخصوص به خود را دارد. مهندسان رنجرور به‌جای اینکه صدای خودرو را کاملا به صدای تایرها و باد واگذار کنند، صداهایی را به‌صورت لایه‌ای ترکیب کرده‌اند که برای هماهنگی با حال‌وهوای اسپرت و حالت‌های مختلف رانندگی آن در نظر گرفته شده‌اند. این هم راه دیگری است که این شرکت از طریق آن، اسپرت را از مدل برقی فول‌سایز که اغلب بر آرامش تمرکز دارد، متمایز می‌کند.
برقی شدن ماموریت آفرود این خودرو را هم از بین نبرده است. رنجرور از قابلیت عبور از آب با عمق ۹۰۰ میلی‌متر و توانایی بالا رفتن از شیب‌های ۴۵ درجه خبر داده است که با قابلیت‌های اصلی مدل برقی بزرگ‌تر برابری می‌کند. برنامه توسعه اسپرت در معادن سنگ مرمر «کارارا» در ایتالیا به پایان رسید و در آن، آزمایش‌ها، سربالایی‌های تند، پیچ‌های بسیاربسته [بسیار تند و نزدیک به ۱۸۰ درجه] و سطوحی از سنگ مرمر صیقلی گرفته تا گرد و غبار سست مرمر را شامل می‌شدند.
فرایند توسعه همچنین شامل آزمایش در پیست «ماگاریگاوا کلاب» (Magarigawa Club) در نزدیکی توکیو بود. در همین حال، در آزمایش‌های باتری، بسته‌های باتری فعال در دماهای منفی ۴۰ تا مثبت ۹۰ درجه سانتی‌گراد در معرض لرزش و ضربه قرار گرفتند. باتری درون یک محفظه آلومینیومی با استحکام بالا قرار دارد، در حالی که سامانه پایشی موسوم به «دوقلوی دیجیتال باتری» (Battery Digital Twin) همراه با به‌روزرسانی‌های نرم‌افزاری از راه دور، به پشتیبانی از سرویس و نگهداری خودرو کمک می‌کند.
اسپرت برقی در بریتانیا طراحی و مهندسی شده است و در سولیهال (Solihull)، روی همان خطوط تولید نسخه‌های پلاگین هیبریدی، بنزینی و دیزلی ساخته خواهد شد. این خودرو نیز مانند رنجرور برقی بزرگ‌تر، از پلتفرم خودرویی «ام‌ال‌ای‌ــ‌فلکس» (MLA-Flex) رنجرور استفاده می‌کند که برای سازگاری با انواع مختلف سامانه‌های محرکه، توسعه یافته است و یک طراحی جداگانه که صرفا مخصوص خودروهای برقی باشد، نیست.
از نظر ظاهری، این خودرو همچنان کاملا یک رنجرور اسپرت است. نشانه‌های اصلی، جلوپنجره بازطراحی‌شده و طرح‌های جدید رینگ‌های آلیاژی‌اند که به خودرو کمک می‌کنند با کارآیی بیشتری در [برابر مقاومت] هوا حرکت کند. رنجرور می‌گوید این تغییرات می‌توانند در سرعت‌های بزرگراهی، بی‌آنکه به تغییر اساسی در شکل بدنه نیاز باشد، تا حدود ۱۶ کیلومتر به برد خودرو اضافه کنند.
مدل فرست ادیشن رنگ [خاکستری متالیک براق به نام] «زادار گری» (Zadar Grey) را با روکش ساتن، سقف مشکی با رنگ متضاد و رینگ‌های ۲۲ اینچی ترکیب می‌کند. خریداران مدل اتوبیوگرافی می‌توانند برای انتخاب رنگ‌های بیشتر، مواد متفاوت و رودوزی سفارشی و شخصی‌سازی‌شده، از سرویس «بیسپوک» (Bespoke) استفاده کنند. همزمان، «بلک پک» (Black Pack) و روکش ساتن نیز به‌عنوان گزینه سفارشی قابل‌انتخاب، در دسترس‌اند.
اگرچه مدل‌های رنجرور اسپرت برقی و رنجرور برقی هر دو رسما برای فروش عرضه شده‌اند، هنوز تاریخ قطعی برای تحویل آن‌ها اعلام نشده است، جز این انتظار که تحویل در اوایل سال ۲۰۲۷ انجام شود.
برگرفته ای از سایت ایندیپندنت فارسی، 4 اکتبر 2026