چهارم شهریور در تقویم زرتشتی که «شهریورروز از شهریورماه» نام دارد، با جشن «شهریورگان» از جشن‌های دوازدگانه سال ایران باستان مصادف است. مفهوم اصلی این جشن نزد ایرانیان باستان، «شهریاری بر نفس» و دستیابی به «شهر آرمانی» است و ایرانیان باستان این روز را با آیین‌ها و آدابی ویژه‌ گرامی می‌داشتند.