آبتین نیکمنش
به تازگی دستگاه تبلیغاتی جمهوری اسلامی دستاویز تازه ای برای جنگ روایت ها پیدا کرده و از صبح تا شب به این می پردازد که رضا پهلوی کارش به بلیط و بشقاب فروشی و به زعم آنها گدایی رسیده!
اما حقیقت چیست؟
در بسیاری از کشورهای غربی به ویژه آمریکا،مرسوم و عرف است که سیاستمداران به منظور تامین مالی فعالیت های خود مثل کارزار انتخاباتی یا حزبی،با برگزاری مراسمی مثل کنفرانس،شام و…، اصطلاحا plate یا بلیط به هواداران خود که در مراسمی شرکت میکنند، می فروشند. به این عمل اصطلاحا fundraising یا foundation هم می گویند.
برای نمونه باراک اوباما در کمپینهای ۲۰۰۸ و ۲۰۱۲ خود از تعداد زیادی dinner و reception برای جذب کمک مالی استفاده کرد.
هیلاری کیلینتون هم، در کمپین ۲۰۱۶ خود مراسم متعدد fundraising با سطوح مختلف قیمت بلیت برگزار کرد.
ترامپ در کمپینهای ۲۰۱۶ و ۲۰۲۰ و همچنین فعالیتهای سیاسی بعدی، dinner و receptionهای fundraising برگزار نمود.
شبیه به این مسئله در ساختار حزبی هم وجود دارد برای مثال در احزاب سیاسی هم اعضای رسمی هر حزب، ماهانه یا سالانه مبلغی تحت عنوان حق عضویت برای تامین مالی فعالیت های حزبی می پردازند تا حزب،بی نیاز از تامین کننده خارجی،در مواضعش مستقل بماند.
اما چرا سیاستمداران دست به این کار می زنند؟
اول- حفظ استقلال از بیگانگان و جلوگیری از برچسب وابستگی مالی
با این روش سیاستمدار نیاز نیست به لحاظ مالی به کشورهای خارجی، سرمایه داران و نهادهای دیگر وابسته شده و تصمیماتش تحت تاثیر فرد یا نهاد تامین کننده مالی قرار گیرد و مستقیما به وسیله هواداران خود تقویت میشود؛ شبیه پرداخت حق عضویت اعضای هر حزب سیاسی.
اگر رضا پهلوی اینگونه تامین مالی نکند، تصورات و فرضیات زیادی دربارهء منبع تامین مالی او ایجاد شده و نخستین فرض هم تامین از سوی دولت های بیگانه خواهد بود، چیزی که مجاهدین خلق را با پول گرفتن از صدام حسین،عربستان و…بی آبرو و وابسته کرد
دوم- شفافیت مالی
میزان جمعیت حاضر در هر مناسبت و نشست، قیمت بلیط و plate و…، مشخص است و به این وسیله میتوان میزان پول گردآوری شده، هزینه ها و خروجی را برآورد نمود
از دید جمهوری اسلامی بلیط فروشی برای رضا پهلوی بد است اما تامین جریانات سیاسی و نظامی بیگانه، بدون شفافیت در لبنان و سراسر جهان از پول نفت و مالیات مردم ایران،بی ایراد است!
پس مردم لبنان و عراق حق دارند به حزب الله و حشد الشعبی بدبین باشند، چرا که وقتی منابع مالی آنها نه با اتکا به هوادارانشان بلکه به وسیله دولتی خارجی(ج ا) تامین میشود،نمی توان از آنها انتظار استقلال و در نظر گرفتن مصالح مردم لبنان و عراق را داشت
نتیجه این که برخلاف ادعای جمهوری اسلامی، این روش نه تنها بد و نکوهیده نیست بلکه بهترین روش برای تداوم فعالیت سیاسی و مبارزه است، بدون وابستگی به کشور خارجی و عدم شفافیت.
برگرفته ای از سایت جنبش سکولار دموکراسی ایران، 26 سپتامبر 2026