دربارهء مردم و آلترناتیو سکولار دموکرات

امروز برای بسياری از مردم عادی ما حرف های ۵۰ سال پيش بی معنی است؛ زيرا کسانی که هوادار و کادر واقعی و میدانی اپوزیسیون زمان ما هستند، خیلی بیش از افراد سرشناس اپوزيسيون، به حقایق آگاهند و می دانند که مسألهء «اعتماد مردم» اساساً به روندی مربوط است که طی آن، بجای «وعدهء دروغ»، «واقعيت های قابل اجرای خردمندانه» زمينهء کار سازندگی کشور ما را فراهم می کنند و نه فقط اینکه «هنوز بايد در جستجوی آدم های خوشنامی برای رهبری اپوزیسیون بود».

ادامه ◄

دعوای جنبش سیاسی و مدنی ما با چه چیزی است؟

متأسفانه واقعیت تلخ اپوزیسیون ما این است که بعد از ۴۰ سال حاکمیت کوکلاکس کلان اسلامی بر ایران، هنوز اکثریت فعالان سیاسی و مدنی ایران نمی دانند با چه رژیمی روبرو هستند وگرنه در خارج کشور «فریبکاری بزرگ حکومت اسلامی که اپوزیسیون را از خواست تغییر رژیم دور کرد»، پیروز نشده بود. یعنی هنوز نمی دانند که مسأله ما در ایران در ۴۰ سال گذشته عقب ماندگی نبوده بلکه واپسگرایی رژیم حاکم بوده است.

ادامه ◄

این دفعه نه امامی در ماه است و نه امامی در چاه!

امروز دیگر روشن است که آینده ی ایران با ایجاد جمهوری سکولار دموکرات و آینده نگر شکل می گیرد و راه رسیدن به آن هم از طریق تشکیلات جدی آلترناتیو سکولار دموکرات برای رهبری انقلاب قرن بیست و یکمی ایران است، و بازگشت به راهکارهایی که حتی در سال ۱۳۵۷ شکست خوردند، به جایی نمی رسد. آنهایی که همچنان در پی رؤیت امامی در ماه، ورق آسی در قمار سیاسی، و یا طرح های شکست خورده ی گذشته هستند، می توانند راه های ۴۰ سال گذشته را با امیدهای واهی ادامه دهند.

ادامه ◄

آدم نمی داند بخندد یا گریه کند!

اگر این متن را ترجمه و به دست یک خواننده خارجی بدهیم که بخواند، تصور خواهد کرد این ۲۲۵ نفر در یک کشور دموکراتیک و صلحدوست مانند سوئد زندگی می کنند که ناگاه قرار است به آن از سوی آمریکا و اسراییل با کمک دولت های عربی خلیج فارس حمله شود، و این امضا کنندگان نگرانند که ژنرال سلحشوری که خاطره جنگجویی را در تاریخ ۴۰۰ سال پیش آن کشور زنده می کند، حاضر نباشد مذاکره کند.

ادامه ◄

مدل جدیدی برای تشکيلات سياسی

در هفتهء گذشته، در عالم سیاست اتفاق مهمی برایم افتاد که به نظر تازه ای دربارهء مدل کار برای «حزب سیاسی آینده نگر» رسیدم. اين اتفاق شنیدن بحث روز یکشنبهء گذشتهء دکتر اسماعیل نوری علا در «مهستان جنبش سکولار دموکراسی» دربارهء «اعتماد و آلترناتیو» بود که بسیار شنیدنی بود و باعث شد مدل تازه ای در مورد تشکیلات سیاسی به نظرم آید.

ادامه ◄

یکی دو نکته برای دوستان جنبش چپ

داستان واکنش به رژیم اسلامی ایران چنین است: برخی، نظیر زنده یاد مصطفی رحیمی، پیش از پيروزی انقلاب ۵۷ گفتند که «این جریان اسلامگرایی، ارتجاعی و استبدادی است»، برخی دیگر – حتی زمان آغاز اصلاح طلبی – گفتند که «اصلاح طلبی اسلامی ارتجاعی است» و سانسور شدند؛ گفتند که اصلاح طلبان در قتل های دهه ۶۰ شرکت داشته اند و اینکه برخی جریانات کمونیستی نیز بخاطر دیدگاه نظری شان همدست سپاه پاسداران در کشتارهای دههء ۶۰ بودند. اما اکنونT تازه، گویی برخی در چپ دارند جایگاه اسلامگرایی را درک می کنند…

ادامه ◄

حزب سکولار دموکرات ایرانیان، «دیسراپتیو» است!

جريانی نظیر «حزب سکولار دموکرات ایرانیان»، برای پاسخ به معضلاتِ عرصه های مختلف اقتصادی، سیاسی و اجتماعی، از پیش جواب های آماده ندارد، و (همانطور که سال گذشته در نوشتار «آینده نگری کاری است که حزب سکولار دموکرات ایرانیان می کند»، بحث شد) این حزب، «آینده نگر» است، و از اینکه در ارائهء راهکارهای خود «دیسراپتیو» باشد، نه تنها ابایی ندارد بلکه همين خصلت نقطهء قوت این حزب است.

ادامه ◄