فیلم «رفقای عزیز!» ساخته آندری کونچالوفسکی، یکی از مهمترین آثار سینمایی درباره کشتار حکومتی و پنهانکاری پس از جنایت است. فیلم در سال ۲۰۲۰ ساخته شد و به کشتار نووچرکاسک در اتحاد جماهیر شوروی میپردازد؛ پیشامدی که در ۲ ژوئن ۱۹۶۲، در دوران نیکیتا خروشچف، رخ داد.
بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، میگوید «مأموریت اصلی» اسرائیل سرنگونی حکومت ایران است و این هدف اکنون «در دسترس» قرار دارد.
پدیده گمانهزنی یا زمینهسازی برای بازگشت چهرههای فرهنگی و هنری خارج از کشور – که تازهترین نمونه آن در سناریوی مربوط به محسن نامجو بروز یافته است – را نباید در قالب یک تصمیم شخص محور یا چرخش ساده فردی تقلیل داد. علتیابی این مسئله، ما را به بازخوانی یک استراتژی پیچیده امنیتی- رسانهای میرساند که در آن، مفاهیم پایه حقوقی به ابزارهای کنترل سیاسی تبدیل میشوند.
از زمان آغاز رویارویی نظامی میان اسرائیل، آمریکا و جمهوری اسلامی ایران، تقریباً هیچ استدلالی به اندازه این گزاره در محافل سیاسی، دانشگاهی و رسانهای غرب تکرار نشده است که «ایران نباید به عراق یا افغانستان دیگری تبدیل شود».
دونالد ترامپ، رئیسجمهوری آمریکا، بامداد یکشنبه اعلام کرد تا زمانی که امکان دستیابی سریع به توافقی برای پایان دادن به برنامه هستهای ایران و بازگشایی کامل تنگه هرمز وجود داشته باشد، حمله تازه به ایران را متوقف میکند.
به گزارش منابع دانشجویی فشارهای انضباطی، امنیتی و قضایی بر دانشجویان در دانشگاههای مختلف کشور که در اعتراضات دی۴۰۴ صحنه اعتراضات دانشجویی بود ادامه دارد و در برخی دانشگاهها این فشارها تشدید شده است.
آرشاک شجاعیاین روزها بار دیگر بحث سلطنت در میان بخشی از مخالفان جمهوری اسلامی پررنگ شده است. برای عدهای، سلطنت یادآور ثبات، نظم، توسعه و چهرهای آشنا در سیاست ایران است. برای گروهی دیگر، نماد بازگشت به گذشته و تکرار ساختاری است که جامعه ایران یکبار از آن عبور کرده است. اما شاید مسئله اصلی نه دفاع مطلق از سلطنت باشد و نه نفی احساسی آن؛ بلکه این پرسش مهمتر است که آیا آینده ایران را میتوان تنها در یک قالب سیاسی خلاصه کرد؟ایران امروز، ایران پنجاه سال پیش نیست. جامعهای پیچیدهتر، باسوادتر، متصلتر به جهان و چندصداتر از گذشته شکل گرفته است. نسل جوان ایران مطالباتی دارد که با زبان نوستالژی بهتنهایی پاسخ داده نمیشود. آزادیهای مدنی، عدالت قضایی، رسانه مستقل، انتخابات آزاد، پاسخگویی حکومت و کرامت شهروندی، خواستههایی هستند که هر نظام سیاسی باید برای آن برنامه روشن داشته باشد؛ چه سلطنت باشد، چه جمهوری، چه هر مدل دیگر.بزرگترین خطا آن است که تصور کنیم با تغییر نام نظام، همه مشکلات حل میشود. تجربه جهان نشان داده است که موفقیت کشورها بیشتر از آنکه به عنوان نظام وابسته باشد، به کیفیت نهادها وابسته است. کشورهایی با نظام سلطنتی موفق وجود دارند، همانگونه که جمهوریهای موفق نیز فراواناند. در مقابل، هم سلطنتهای ناکارآمد بودهاند و هم جمهوریهای شکستخورده. مسئله اصلی، قانون، تفکیک قوا، شفافیت، و احترام به حقوق مردم است.از سوی دیگر، تکیه صرف بر یک نماد سیاسی، خطر حذف دیگر صداها را نیز در پی دارد. ایران کشوری متنوع است؛ از نظر قومی، مذهبی، فرهنگی و فکری. آیندهای پایدار زمانی ساخته میشود که همه احساس کنند در آن سهم دارند، نه آنکه یک روایت بر همه روایتها غلبه کند. هر پروژه سیاسی که نتواند تکثر جامعه ایران را بپذیرد، دیر یا زود با بحران مشروعیت روبهرو خواهد شد. سلطنتطلبان اگر میخواهند جدی گرفته شوند، باید بهجای تکیه صرف بر گذشته، درباره آینده سخن بگویند: برنامه اقتصادی چیست؟ رابطه دین و دولت چگونه تعریف میشود؟ جایگاه ارتش و نهادهای امنیتی کجاست؟ حقوق اقلیتها چگونه تضمین میشود؟ عدالت انتقالی چگونه اجرا خواهد شد؟ پاسخ به این پرسشها مهمتر از هر شعار و هر نامی است.در سوی دیگر، مخالفان سلطنت نیز اگر تنها با برچسبزنی و واکنش احساسی پاسخ دهند، کمکی به بلوغ سیاسی جامعه نمیکنند. جامعه ایران نیازمند گفتوگوی بالغ، رقابت برنامهها و سنجش واقعبینانه گزینههاست. نه تقدیس گذشته راهحل است، نه نفرت از گذشته. به باور من، مسئله امروز ایران بیش از آنکه «سلطنت یا جمهوری» باشد، «استبداد یا آزادی»، «انحصار یا مشارکت»، و «شخصمحوری یا نهادسازی» است. آینده ایران را نمیتوان فقط در سلطنت خلاصه کرد، همانگونه که نمیتوان آن را فقط در جمهوری خلاصه کرد. ایران آینده، بیش از هر چیز، به عقلانیت، مدارا و ساختن نهادهایی نیاز دارد که از مردم بزرگتر نباشند، بلکه در خدمت مردم باشند.
در حالی که محدودیتهای گسترده اینترنت در ایران، بهرغم توقف موقت درگیریهای نظامی میان جمهوری اسلامی، ایالات متحده و اسرائیل، همچنان ادامه دارد، مقامهای صنفی حوزه فناوری از برقراری محدود اینترنت بینالملل برای برخی کسبوکارها با شرایط سختگیرانه خبر دادند
بر اساس اطلاعات رسیده به «ایرانوایر»، سازمان اطلاعات سپاه همزمان با بیستمین روز جنگ پیامکی به تلفنهای شهروندان ارسال کرده و در آن تهدید کرده است که عضویت آنها در کانالهای تلگرامی و صفحات اینستاگرامی که «معارض» نامیده شدهاند تحت رصد قرار دارد.
همزمان با ادامه حملات هوایی اسرائیل و ایالات متحده به مواضع نظامی جمهوری اسلامی در شهرهای مختلف ایران، مقامهای امنیتی، قضایی و رسانههای حکومتی در روزهای اخیر به شکلی عیانتر به تهدید مستقیم مردم ایران ادامه میدهند.
