Today_talk
درست است که اصطلاح «قانون اساسی»، برای سدههای متمادی مورد استفاده بوده، اما معنای آن در دوران مدرن و بهویژه بهره مندیِ برخی کشورها/ دولتها که دوران گذار و انتقال را در زمان جنگ، یا در انقلاب و تغییرات نظام سیاسی و یا برگزاری انتخابات …. تجربه نمودهاند دارای تعریفی متفاوت و دگرگون شده است
این مطلب قصد دارم به یک فرمول بپردازم که به نظرم کلید گشودن خیلی از درها است. هفتهء گذشته، در نشست هفتگی مهستان که با سخنرانی آقای ناصر اعتمادی و بخش پرسش و پاسخ همراه بود شانس حضور داشتم. آقای اعتمادی تحلیلگری است که حضورش را در میان روزنامهنگاران و تحلیلگران سیاسی ایران باید غنیمت دانست
اعتراضات کارگران نفت و بازنشستگان و فرهنگیان علیه شرایط موجود در حالیست که تشدید فشارهای اقتصادی آمریکا علیه جمهوری اسلامی، از یکسو مردم را به خرید شتابزدهی مواد غذایی و سوخت واداشته و از سوی دیگر، حکومت هیچ توان و ارادهای برای کنترل اوضاع ندارد.
این جاست که رفتن هر فرد شناخته شده ای به ایران می تواند مسئله ای باشد و می توان به او گفت که در شرایطی که میلیون ها ایرانی در ایران در بدترین شرایط موجود هستند و حتی اجازه نفس کشیدن ندارند، رفتن تو به ایران می تواند «خیانت» به حساب آید
پیشگفتاری از روابط عمومی شاهزاده رضا پهلوی: مقاله دکتر آلن بستاکیان، از مشاوران کلیدی پروژهء شکوفایی ایران (IPP)با عنوان «شهرهای تابآور در زمان بحران: ده اصل اساسی سازمان ملل از دریچه مدیریت تغییر»، در یکی از پلتفرمهای جهانی وابسته به دفتر کاهش خطر بلایای سازمان ملل متحد منتشر و بهعنوان مقاله برگزیده معرفی شده است
در بررسی سیاست خارجی رژيم اسلامی معمولاً یک فرض تقریباً بدیهی پذیرفته میشود: رژيم اسلامی حکومتی ایدئولوژیک است که از آغاز، نابودی اسرائیل و گسترش اسلام سیاسی را از اهداف اساسی خود دانسته است.
نزدیک به نیم قرن پس از انقلاب ۱۳۵۷، رژيم اسلامی با همزمانی دو بحران بیسابقه روبروست: در داخل، جامعۀ ایران بیش از هر زمان از نظم دینی فاصله گرفته و در منطقه، معماری قدرتی که تهران طی دههها بنا کرده بود در حال فروریختن است
در سپهر سیاسی ایران کمتر مفاهیمی را میتوان یافت که چونان «جمهوری» و «مشروطه» دچار کژتابی نظری و سیاسی باشند. این کژتابیها نه تنها در یادداشتهای ژورنالیستی، مناقشههای رسانهای و جدلهای فضای مجازی بازتاب یافته که در نوشتههای کمابیش جدیتر ما ایرانیان هم بسیار پربازتاب بوده است
هفته گذشته یادداشتی درباره ترانه «توهم توطئه» در فیس بوک شخصی نوشته و آن را منتشر کردم؛ ترانهای از فرزاد فتاحی که با صدای داریوش منتشر شد و واکنشهای زیادی برانگیخت. آن نوشته در مدت کوتاهی نزدیک به سیصد هزار بازدید داشت و بحثهای فراوانی زیر آن شکل گرفت
زمانهء تلخ وغریبی است .زمانه ای که مارا چنان درروزمرگی گرفتار ساخته که براحتی از کنار بزرکترین درد های اجتماعی می گذریم بی آنکه اندک درنگی بر آنها بنمائیم وبه نتیجه حاصل از این درد فکر کنیم. گویا ما به اصطلاح روشنفکران و جریان های سیاسی مسائل عمیق تری داریم که بر این دیده ها وشنیده ها ارجح ترهستند.
