جام جهانی فوتبال امسال نام «یامال» بازیکن نوزدهساله اسپانیایی را بر سر زبانها انداخت؛ نامی که در اصل همان «جمال» است و به ریشههای مراکشی او بازمیگردد. همانطور که خواننده محبوب اختتامیه جام جهانی «شکیرا» نیز میراث لبنانی خود را در نامش حمل میکند.
در شلوغی جنگ و دهها بدبختی و ترس از نابودی میراث فرهنگی، حکومتی ها از استاندار گرفته تا مدیرکل میراث فرهنگی لرستان، به بهانه عملیات عمرانی، دست به کار ویرانی یکی از مهمترین آثار تاریخی ایران هستند
هفتم ماه مرداد در تقویم جلالی، به نام «جشن امرداد» شناخته میشود؛ جشنی دیرینه که در اسطورهها و باورهای کهن سرزمین ایران ریشه دارد. این آیین باستانی همچون دیگر جشنهای ایران پیش از اسلام، تنها مراسمی ساده برای شادی نیست، بلکه آیینهای است که جهانبینی نیاکان ما درباره زندگی، طبیعت و هستی را بازتاب میدهد.
در فرهنگ ایران باستان، برپایی جشن و شادی جایگاهی مینوی دارد، چرا که زیربنای معنایی این جشنها را پیوند انسان با نیروهای طبیعت و جهان هستی تشکیل میدهد و برگزاری هر کدام نیز نظم و فلسفهای خاص را نمایندگی میکند
در فرهنگ ایران باستان، مهرورزی تنها فضیلتی اخلاقی نبود، بلکه در قالب آیینی کهن به نام سپندارمذگان هم گرامی داشته میشد که جشنی در ستایش زمین، زن و نیکی بود. ابراهیم پورداوود، ایرانشناس فرهیخته، با تکیه بر همین ریشه فرهنگی، پیشنهاد کرد این روز به نام پرستاران ثبت شود که جوهره حرفه آنان نیز چیزی جز مراقبت، مهر و شکیبایی نیست.
