در حالی که جنگ، تحریم و بحران معیشت افکار عمومی را به خود مشغول کرده، خطری دیگر آرام اما عمیق در حال گسترش است: ناتوانی صندوقهای بازنشستگی و بیمهها در انجام تعهداتشان بدون اتکای مستقیم به دولت.
مدیریت نحوه نگهداری مواد غذایی در یخچال و جلوگیری از هدر رفتن خوراکیها هم از نظر اقتصادی هم از نظر جلوگیری از اسراف برای بسیاری از انسانها اهمیت دارد.
بحران نقدینگی در بازار داروی ایران به مرحلهای رسیده که مقامهای صنفی و نمایندگان مجلس میگویند برخی داروخانهداران برای پاس کردن چکهای خرید دارو، ناچار به فروش خانه، طلا و داراییهای شخصی شدهاند.
در جهان امروز، ثروت، قدرت نظامی و منابع طبیعی دیگر تنها عوامل تعیینکننده سرنوشت کشورها نیستند. بسیاری از ملتها با منابعی بسیار کمتر از ایران توانستهاند به توسعه و ثبات دست یابند و برخی دیگر، با وجود برخورداری از ثروت فراوان، همچنان در بحران و عقبماندگی باقی ماندهاند
گرانی و کمبود دارو در ایران مرزهای هشدار را رد کرده و به تهدیدی جدی برای جان بیمارانی تبدیل شده که یا گرفتار در باتلاق فقر و گرانی توان خریداری داروهای حیاتی را ندارند، و یا اگر توان مالی پرداخت هزینه نجومی دارو را داشته باشند به علت نایاب و کمیاب شدن برخی داروها سرگردان و دربهدر در داروخانهها به دنبال دارو هستند.
افزایش جمعیت سالمندان در ایران حالا به یکی از مهمترین دغدغههای اجتماعی و جمعیتی بدل شده است؛ بحرانی که به گفته کارشناسان، تنها به افزایش سن جمعیت محدود نیست و ابعاد گستردهتری از جمله تنهایی، انزوای اجتماعی، فشار اقتصادی و فرسایش ساختار خانواده را نیز دربر میگیرد
در ادامه نشانههای بحران در بازار دارو، دبیر انجمن پیوند کلیه ایران از کاهش ذخایر دارویی و نایاب شدن برخی آنتیبیوتیکها خبر داده و هشدار داده است که ادامه این وضعیت میتواند برای بیماران دیالیزی و پیوندی مشکلساز شود.
بازار روغن خوراکی در ایران طی سه سال گذشته بارها با کمبود، افزایش قیمت و اختلال در توزیع روبهرو شده و هر بار، بحران با وعده مسئولان برای «بازگشت آرامش» موقتا فروکش کرده، اما دوباره با شکلی تازه به بازار بازگشته است.
تازهترین دادههای مرکز آمار ایران نشان میدهد میانگین مصرف ماهانه گوشت قرمز خانوارها از ۲.۸ کیلوگرم در سال ۱۳۹۰ به ۱.۲۵ کیلوگرم در سال ۱۴۰۳ سقوط کرده است.
اخراج نیروی کار در واحدهای تولیدی، صنعتی و خدماتی به بحرانی جدی در بازار کار ایران تبدیل شده است. دولت کنترلی بر روند ایجاد شده ندارد و حتی نتوانسته بسته حمایتی از میلیونها شاغلی که با اخراج و بیکاری روبرو شدهاند ارائه دهد.
