حیاط پشتی، ایران و من؛ تأملاتی در واپسین ایستگاههای یک سفر طولانی
بعضی از صبحها، پیش از آنکه جهان با همه هیاهو و شتابش به سراغم بیاید، در سکوت حیاط پشتی خانهام میایستم و به زندگی نگاه میکنم. در این ساعت از روز، هنوز خبرهای جهان بر صفحه تلفن همراهم ظاهر نشدهاند، هنوز بازارهای مالی باز نشدهاند، هنوز سیاستمداران سخنرانیهای خود را آغاز نکردهاند و هنوز شبکههای خبری برای جلب توجه مخاطبان مسابقه ندادهان