دموکراسی

در سال‌های اخیر، واژه «آلترناتیو» بیش از هر زمان دیگری وارد ادبیات سیاسی ایران شده است. جامعه‌ای که از تداوم وضعیت موجود به ستوه آمده، به‌دنبال نیرویی است که بتواند گذار را نه فقط در سطح شعار، بلکه در عرصه عمل ممکن سازد