هشتماه از بزرگترین کشتار معترضان در تاریخ معاصر ایران میگذرد. در حالیکه ایران برای ماهها در تاریکی مطلق دیجیتال بود، هنوز اسامی جدیدی از کشتهشدههای دو شب ۱۸ و ۱۹دی و شهادتنامههایی از آن دیماه خونین به جهان بیرون از ایران درز میکند.
وبسایت خبری کردپا، از بازداشت چهار شهروند اهل بوکان در استان آذربایجانغربی خبر داد و اعلام کرد دلایل بازداشت، محل نگهداری و اتهامات این شهروندان برای منابع حقوق بشری و خانوادههای آنان، مشخص نشده است.
بیش از ۳۰ کشور جهان ادامۀ صدور و اجرای احکام اعدام معترضان در ایران، بهعنوان ابزاری برای «ساکتکردن صدای مخالفان» را محکوم کردند.
«گوشت و مرغ را که سالها است فراموش کردهایم. میوه و لبنیات هم از سفرهمان حذف شده است. بیشتر حقوقمان را اجارهخانه میدهیم و برای بقیه ماه فقط باید حساب کنیم کدام چیز را نخریم.»
رسانههای حقوق بشری در گزارش روزانه خود از نقض حقوق بشر توسط رژیم ایران، روز پنجشنبه ۸ مرداد ۱۴۰۵ از تداوم صدور احکام ضدانسانی همچون اعدام معترضان به جمهوری اسلامی خبر دادند و نسبت به وضعیت غیرانسانی زندانهای ایران ابراز نگرانی کردند.
پس از اعتراضهای سراسری دیماه ۱۴۰۴ در جریان انقلاب ملی ایرانیان، جمهوری اسلامی تنها به بازداشت، اعدام و سرکوب خیابانی معترضان بسنده نکرد، بلکه همزمان برای نابودی زیست اقتصادی بازداشتشدگان، خانوادههای آنان و حتی کسانی که کوچکترین همدلی با اعتراضها نشان داده بودند، پروژهای گسترده را آغاز کرده است
بیش از پنج ماه پس از اعتراضات ملی دیماه ۱۴۰۴، محمد شریف، کافهدار ۴۷ ساله اهل مشهد که ویدیوهای ارسالی او برای ایندیپندنت فارسی از تجمعهای مردمی گسترده و تیراندازی مستقیم نیروهای حکومتی در روزهای ۱۸ و ۱۹ دی بازتابی جهانی داشت
توافق تهران در ژوئن ۲۰۲۶ را میتوان نقطهٔ اوج نابودی اعتماد بینالمللی دانست. دونالد ترامپ دههها اتحادهای راهبردی را در ازای بقای کوتاهمدت سیاسی خود معامله کرد و از واشنگتن تا اورشلیم، رشتهای از وعدههای شکسته بر جای گذاشت.
قوه قضاییه جمهوری اسلامی بامداد دوشنبه چهارم خرداد، یک روز پس از صدور حکم اعدام برای چهار نفر از بازداشتشدگان پرونده شهرک اکباتان، حکم اعدام عباس اکبری فیضآبادی، از بازداشتشدگان اعتراضات ملی دیماه ۱۴۰۴ در شهرستان نایین اصفهان را اجرا کرد
پاکستان گزارش سیبیاس مبنی بر اجازه دادن این کشور به ایران برای استقرار هواپیماهای نظامی در فرودگاه نورخان اسلامآباد را رد کرد، اما تأیید کرد که پس از دور نخست مذاکرات، شماری هواپیما و نیروهای پشتیبانی در پایگاه هوایی نورخان باقی ماندند.
