پادشاهی

پرسشی که عنوان این مقاله را ساخته همانی است که در هفته‌های اخیر بارها در انتقادات و پرسش های خوانندگان مقالات من مطرح شده و در برخی از آنها، به‌درستی، به تفاوت میان «سلطنت» «پادشاهی‌خواهی» و «پادشاهی مشروطه» اشاره شده است؛ تفاوتی که در نوشتهء پیشینی از من به اندازهء کافی تفکیک نشده بود. از همین‌رو، این یادداشت تلاشی است برای توضیح و اصلاح آن برداشت.

ایران در آستانهء وضعیتی ایستاده که دیر یا زود می تواند به «گذار سیاسی» بیانجامد. نشانه های فرسایش اقتدار رژیم اسلامی، شکاف در ساختار حکمرانی، و گسترش نارضایتی اجتماعی همگی حکایت از آن دارند که کشور ممکن است وارد مرحله ای شود که در آن خطر اصلی نه استمرار وضع موجود، بلکه احتمال خلاء قدرت باشد