نامهایی که بر تاروپود قالی ماندند؛ طراحان و کارگاههای فرش ایران در قرن بیستم
هر جا قرار است از ثروت، اصالت و سلیقه سخن گفته شود، دیر یا زود نام فرش ایران نیز به میان میآید؛ از کاخها و سفارتخانهها گرفته تا موزههای بزرگ جهان. فرشهای نفیس «عمواوغلی» در کاخهای سعدآباد، نیاوران و ساختمانهای رسمی ایران هنوز یادآور دورانیاند که یک قالی بخشی از هویت و شکوه یک فضا به شمار میرفت











