انقلاب

در چهارمین سالگرد جنبش انقلابی «زن، زندگی، آزادی»، بار دیگر به جنبشی می‌اندیشیم که نام ژینا ـ مهسا امینی را برای همیشه در تاریخ مبارزات آزادی‌خواهانه مردم ایران ثبت کرد.

تعریف‌های گوناگونی از «ملی‌گرایی» (Nationalism) و «ایران‌گرایی» (Iranism)در منابع ایرانی و غیرایرانی وجود دارد که گاه تفاوت‌ها و حتی تضادهای چشمگیری با یکدیگر دارند. از این رو، لازم می‌دانم در ابتدا برداشت خود را از این دو مفهوم روشن کنم و بر همین مبنا موضوع را پیش ببرم.

از زمان آغاز رویارویی نظامی میان اسرائیل، آمریکا و جمهوری اسلامی ایران، تقریباً هیچ استدلالی به اندازه این گزاره در محافل سیاسی، دانشگاهی و رسانه‌ای غرب تکرار نشده است که «ایران نباید به عراق یا افغانستان دیگری تبدیل شود».

در مباحث سیاسی، به‌ویژه در شرایطی که یک حکومت با بحران مشروعیت یا کارآمدی روبه‌رو است، سه مفهوم “آلترناتیو”، “هژمونی” و “ائتلاف” اهمیت ویژه‌ای پیدا می‌کنند. این سه مفهوم به یکدیگر مرتبط هستند و در بسیاری از تحولات سیاسی، موفقیت یا شکست نیروهای مخالف به نحوه شکل‌گیری آنها بستگی دارد.