یادداشت روز

نرخ تورم در ماه اردیبهشت رکورد تورم اقتصاد ایران از زمان جنگ جهانی دوم تا کنون را شکست. کارشناسان پیش‌بینی می‌کنند تحت هر شرایطی در سال ۱۴۰۵ همچنان تورم اقتصاد ایران افزایشی خواهد بود و در سناریوی بدبینانه تورم با افزایش سه برابری نسبت به نرخ کنونی به ۲۰۰ درصد خواهد رسید.

بیانیهء اخیر کانون نویسندگان ایران، همچون بسیاری از بیانیه‌های مشابه سال‌های گذشته، در محکوم کردن جنگ، مداخله خارجی و سرکوب حکومتی تردیدی به خود راه نمی‌دهد. در این بخش، کمتر انسان آزادی ‌خواهی را می‌توان یافت که با آن مخالفت کند.

مقالهء «جایگاه “فاز تردید” در روند گذار» نوشتهء دکتر اسماعیل نوری علا تلاشی است برای استفاده از مفاهیم «گذار سیاسی» جهت تحلیل وضعیت جمهوری اسلامی. نقطهء قوت آن این است که، به جای پیش‌بینی‌های هیجانی و قطعی، بر نشانه‌های تدریجی فرسایش قدرت تمرکز می‌کند

مفهوم جنگ ابعاد بسیار گسترده‌تری از درگیری‌های نظامی میان دولت‌ها دارد. در ایران قتل عام مردم در دیماه بر زمینه سرکوب سیستماتیک، کشتار شهروندان با اعدام های روزانه و استفاده از ابزارهای نظامی علیه مردم یک کشور، جنگ داخلی اعلام‌ نشده یا جنگ حکومت علیه ملت محسوب می‌شود.

در علوم سیاسی مدرن «روند گذار از حکومتی تمامیت خواه و ایدئولوژیک به حکومتی سکولار دموکرات» بصورت یک مسیر تاریخی در نظر گرفته می شود که در داخل هر کشور و سیستم های احتماعی اش با دوران «انباشت نارضایتی پنهان» آغاز شده و به مرحله ای ختم می شود که «دوران انتقال و بازسازی» نام دارد

حدود سه ماه بعد از آتش‌بس موقت، بعضی مقام‌های نظام ادعا می‌کنند «جمهوری اسلامی چهارمین ابرقدرت دنیا» است. بعضی از آنها تهدید کرده‌اند تا «انتقام» خون علی خامنه‌ای را نگیریم آرام نمی‌شویم. لاف‌ به‌گزاف برای سینه‌چاکان نظام خوشایند و احتمالا باور‌پذیر است

توافق احتمالی میان آمریکا و رژيم اسلامی، این روزها برای بخشی از مخالفان حکومت به یک نگرانی تبدیل شده است؛ انگار هر توقفی در تنش، هر مذاکره‌ای، و هر آتش‌بس موقتی، ناگهان می‌تواند رژیمی را که در عمیق‌ترین بحران تاریخ خود گرفتار شده، دوباره احیا کند.

تسلط ایران بر تنگه هرمز، عرضه انرژی جهان را تحت فشار قرار داده و فشار اقتصادی گسترده‌ای به اقتصاد جهانی تحمیل کرده است، اما مشکلات اقتصاد داخلی جمهوری اسلامی، توان این کشور برای ادامه مقاومت در جنگ و ایستادگی در برابر خواسته‌های واشنگتن را به آزمون گذاشته است.

در جهان امروز، ثروت، قدرت نظامی و منابع طبیعی دیگر تنها عوامل تعیین‌کننده سرنوشت کشورها نیستند. بسیاری از ملت‌ها با منابعی بسیار کمتر از ایران توانسته‌اند به توسعه و ثبات دست یابند و برخی دیگر، با وجود برخورداری از ثروت فراوان، همچنان در بحران و عقب‌ماندگی باقی مانده‌اند

معمولاً برخی از مخالفان شاهزاده رضا پهلوی، هنگامی که با این پرسش روبرو می‌شوند که « پس شما چه کسی را برای رهبری دوران گذار یا پس از آن پیشنهاد می‌کنید؟»، می گویند: «در ایران افراد شایسته‌ی بسیاری هستند که می‌توانند رهبران بهتری باشند» اما وقتی از آن‌ها می‌خواهیم یکی دو تن از این «رهبران» را معرفی کنند، می گویند: «بیشترشان در زندان هستند»، «از ترس حکومت هویت خود را فاش نمی‌کنند» یا «در آن فضای خفقان، کسی جرات معرفی آن‌ها را ندارد».