«اقتصادِ پوششی»؛ نئوفئودالیسمِ رانتی در ایران
در تحلیل اقتصاد سیاسی ایران، واژگان کلاسیک کارکرد خود را از دست دادهاند؛ ما با یک «اقتصاد پوششی» روبهرو هستیم. نظامی ساختاریافته که در آن، فقر نه یک عارضه یا بحران معیشتی، بلکه یک «سپر حقوقی» و «ابزار سودآوری» برای طبقهای خاص است.











