خیز دوم کرونا کشنده‌تر از پیش. جان زندانیان سیاسی در معرض خطر جدی است!

انتشار چهار سند توسط سازمان عفو بین‌الملل درباره وضعیت وخیم و فاجعه بار زندان‌های کشور، جای هیچ تردیدی باقی نمی‌گذارد که مسئولین زندان‌ها، تحت نظر قوه قضائیه، نه در حال و نه در گذشته هیچ عزمی برای پیشگیری و گسترش ویروس کرونا در زندان‌ها نداشته‌اند. با اطلاع کافی از وخامت اوضاع بندهای زندان‌ها، نبودن ابتدایی‌ترین امکانات بهداشتی و درمانی، بی‌رحمانه و غیر انسانی هزاران زندانی را در بدترین شرایط به حال خود رها کرده‌اند. بارها و بارها و برای ایجاد ارعاب و مجازات زندانیان آنان را از دارو و درمان محروم کرده‌اند.

مقام‌های قضایی و مسئولین زندان‌ها در سراسر کشور، از هنگام شیوع ویروس کرونا در ایران، با پنهان کردن شرایط فاجعه بار زندان‌ها و ارائه اطلاعات دروغ، بصورت سیستماتیک وضعیت خطرناک و غیرانسانی زندان‌ها را از آنچه بود بدتر کرده‌اند. وزارت بهداشت کشور پس از گذشت پنج ماه از اعلام رسمی شیوع کرونا در ایران، علیرغم مسئولیت مستقیم خود در درمان، پیشگیری و مقابله با ویروس کرونا، به هیچکدام از هشدارها در باره شرایط فاجعه بار زندان پاسخ نداده است.
در حالی‌که به دلیل محیط بسته زندان‌ها و فقدان ابتدایی‌ترین امکانات بهداشتی، تراکم بیش از حد زندانیان، نامناسب بودن ساختمان زندان‌ها، وجود هزاران زندانی که خود از پیش به امراض خطرناکی از قبیل سل، هپاتیت، بیماری‌های قلیی و ریوی، دیابت و آسم مبتلا بوده‌اند، خطر شیوع ویروس کووید ۱۹ را بارها بسیار بیشتر از خارج زندان تشدید می‌کند.

قوه قضائیه در اقدامی نمایشی بخش ناچیزی از زندانیان جرائم عادی را به مرخصی فرستاد و آگاهانه و عامدانه زندانیان سیاسی را در محیط خطرناک زندان نگه‌داشت. علاوه بر آن، تعدادی از فعالین سیاسی و اجتماعی را نیز احضار، دستگیر و زندانی کرد.

قصور، بی‌توجهی و لاابالی‌گری عامدانه و فاجعه‌بار مسئولین زندان‌ها، قوه قضائیه و وزارت بهداشت در زمینه محافظت از زندانیان عملا منجر به مبتلا شدن جمع قابل توجهی از زندانیان به ویروس کرونا گردید. درخواست‌های مکرر زندانیان سیاسی برای مرخصی فوری، تأمین فوری مواد ضدعفونی کننده و لوازم پزشکی، امکانات حفاظت شخصی عمداً نادیده گرفته شد و با برخوردهای امنیتی و سلول انفرادی و تبعید از زندان پاسخ گرفت و درعمل به آسیبی غیر قابل جبران بدل گردید.

آنچه به نام قرنطینه بیماران کرونایی در زندان شناخته می‌شود یکی از غیر استانداردترین نقاط در زندان است که عملاً بدون امکانات درمانی و بهداشتی و غذایی مناسب، به محلی برای تنبیه و اذیت و آزار زندانیان سیاسی و به محلی برای بدتر شدن حال جسمی و روانی آنها بدل شده است.

تابه حال بصورت رسمی مرگ ۲۰ زندانی به دلیل ابتلا به کرونا اعلام شده است که ۸ مورد آن مربوط به زندان ارومیه است. این رقم بخش ناچیزی از حقیقت دردناک و فاجعه بار مرگ زندانیان است.
زندانیان سیاسی محبوس در زندان‌های کشور به دلیل وضعیت ویژه و محرومیت از امکانات عادی زندان، ملاقات و دسترسی به بیرون از زندان، در وضعیت بسیار خطرناک‌تری هستند و در شرایط بسیار بی‌رحمانه و با برخوردهای غیر انسانی مداوم روبرو هستند. شورش و فرار زندانیان در ده زندان کشور به دلیل شیوع کرونا صورت گرفت.
کمیته مبارزه برای آزادی زندانیان سیاسی به جامعه بین‌الملل هشدار می‌دهد که وضعیت زندان‌های کشور و بویژه شرایط غیر انسانی زندانیان سیاسی فاجعه بار است. باید جمهوری اسلامی تحت فشار بیشتری قرار بگیرد و امکان نظارت نهادهای بین‌المللی بر وضعیت زندان‌های کشور بویژه زندانیان سیاسی میسر گردد.

ما از همه خانواده‌های نگران و مضطرب و همه انسان‌های شریف و آزادی‌خواه می‌خواهیم که با اعتراضات جمعی مانع اجرای نقشه‌های شوم جمهوری اسلامی در زندان‌ها گردند. کلیه زندانیان سیاسی و باید فوراً و بی‌درنگ از زندان مزخص شوند.

منبع: کمیته مبارزه برای آزادی زندانیان سیاسی، ۱۰ مرداد ۱۳۹۹ – ۳۱ ژوئیه ۲۰۲۰